Stefan Duchateau blogt

Stefan Duchateau

Stefan Duchateau is adviseur bij de Argenta Groep.

Hij doceert o.a. Portfoliomanagement, Financial engineering en Financieel risicobeheer aan de HUB (Brussel), Security selection, Portefeuillebeheer en beleggingsleer aan de KU Leuven en Financial derivatives aan de UHasselt. Bij Argenta richt hij zich op het financieel en risicobeheer, het strategisch beleid en de uitbouw van de beleggingspijler van de bank- en verzekeringsgroep. Dit houdt onder meer de ontwikkeling in van beleggingsproducten en het beheer van beleggingsfondsen.

Prof. Dr. S. Duchateau studeerde af als handelsingenieur en is doctor in de Toegepaste Economische Wetenschappen.

  • Thanksgiving

    De Amerikaanse geschiedschrijving is doorwrocht met eenvoudig doorprikbare mythes, halve waarheden en opgeklopte heldendaden van protagonisten die in werkelijkheid in geen mijlen van het slagveld te bespeuren waren. Net als de Europese.

    Meer lezen

  • Met de fanfare op kop

    Beleggen was in 2019 zo eenvoudig als het maken van technomuziek. Tot nu toe alleszins. De wereldwijde beursindex[i] steeg sedert het jaarbegin met ruim 20 %. Alles wat je maar hoefde te doen was rustig blijven zitten, geduldig wachten, soms wat bibberen en geloven dat alles vrij snel weer goed zou komen, na het afzichtelijke mistasten van de Amerikaanse centrale bank, die de aandelenmarkten tijdens het memorabele 4de kwartaal van vorig jaar wereldwijd de dieperik instuurde.

    Meer lezen

  • Geen ja, geen neen

    Of je nu een voorstander of een tegenstander bent, één zaak moet je de Amerikaanse president nageven: hij speelt de hoofdrol in zijn eigen leven. Op een Oscarnominatie zal hij echter niet moeten rekenen, gelet op de politieke overtuiging van de jury. Maar over de integriteit van deze laatste groep hebben we ook zo onze twijfels. Bij de allereerste uitreiking van dit zeer gegeerde beeldje werd immers aan de kandidaat die veruit het meeste stemmen had gehaald, deze ultieme erkenning op het allerlaatste moment geweigerd. Ondanks zijn enorme populariteit en de glansrol in talrijke kaskrakers werd Rin Tin Tin toch gepasseerd. Met als reden dat hij maar een hond was[i].

    Meer lezen

  • Zing, vecht, lach, bid, huil en bewonder

    Bewondering mag je alleszins tonen voor de recente prestaties van de aandelenmarkten. Ondanks de geopolitieke dreigingen wisten de meeste beursindices, zelfs in Europa maar zeker in de VS, nieuwe topniveaus te bereiken. In Europa betreft het echter slechts een nieuwe prijspiek over de laatste 4 jaar. Het niveau van voor de grote crisis van 2008 ligt echter nog 10 % boven onze Europese hoofden. Voor een goed begrip, de in het groen weergegeven index betreft de eurozone, uitgedrukt in prijstermen. Uitgedrukt in returntermen (inclusief de uitgekeerde dividenden) ligt het precrisisniveau al sedert eind 2013 achter ons.

    Meer lezen

  • Triomf van het optimisme

    Toen Jeremy Siegel zijn baanbrekende artikel[i] over de langetermijnevolutie van de (Amerikaanse) aandelenmarkt liet verschijnen, had hij geen idee wat de impact ervan zou worden. Zijn doelstelling was immers strikt academisch van aard. Hij trachtte enkel te bewijzen dat de zeer hoge beursreturns in het recente verleden (gemiddeld 6 % op jaarbasis beter dan obligaties en veel beter dan goud of cashbeleggingen) eerder toeval waren. Men zou zich volgens hem in de komende periode tevreden moeten stellen met een lagere meeropbrengst van aandelen ten opzichte van andere asset-klassen, ergens in een te verwachten orde van grootte van zowat 3 à 4 %. De (schitterende) resultaten uit het recente verleden mochten dus niet zomaar vertaald worden in een even rooskleurig toekomstbeeld. We schrijven het jaar onzes Heren 1992.

    Meer lezen

  • Een vlucht over het koekoeksnest

    Wat een genot een hele zaterdagnamiddag getrakteerd te worden op entertainment van het allerhoogste niveau, rechtstreeks uit het Britse Lagerhuis. De acteurs vergastten de kijkers (en vooral de luisteraars) op hun scherpst geformuleerde argumenten, met zoveel respect voor de traditie van het evenwichtige debat dat het de afkeer voor mekaars mening overstijgt. Dat alles gelardeerd met relativerende humor en een uitgelezen woordenschat die aan het drama een shakespeareaanse dimensie wist te geven.

    Meer lezen